انواع پارچه نایلونی که در ساخت لباس استفاده می شود چیست؟

پارچه نایلونی از زمان معرفی آن در دهه 1930 نقش مهمی در تولید لباس ایفا کرده است و به دلیل استحکام، کشش و مقاومت در برابر رطوبت ارزش زیادی دارد. بر خلاف الیاف طبیعی، نایلون یک پلیمر مصنوعی است که به طور خاص برای دوام و عملکرد مهندسی شده است، به همین دلیل است که در همه چیز از لباس‌های فعال سبک تا لباس‌های بیرونی سنگین ظاهر می‌شود. این راهنما انواع اصلی پارچه نایلونی را که در تولید لباس استفاده می‌شود، تفکیک می‌کند و توضیح می‌دهد که کدام نوع برای دسته‌های مختلف پوشاک بهتر عمل می‌کند.

چه چیزی نایلون را از سایر الیاف مصنوعی متفاوت می کند

نایلون یک الیاف پلیمری مصنوعی است که از طریق یک فرآیند شیمیایی ساخته می شود که دی آمین و اسید دی کربوکسیلیک را ترکیب می کند و ماده ای را تولید می کند که به دلیل استحکام کششی استثنایی، کشش و مقاومت در برابر سایش شناخته شده است. در مقایسه با پلی استر، نایلون به طور کلی خاصیت ارتجاعی بهتری دارد و احساس نرم‌تر و ابریشمی‌تری دارد، اگرچه تولید آن گران‌تر است و در برابر قرار گرفتن طولانی‌مدت در معرض نور خورشید مقاومت کمتری در برابر تخریب UV دارد.

این ویژگی‌های اساسی توضیح می‌دهد که چرا نایلون به یک ماده ترجیحی برای محصولاتی تبدیل شد که به انعطاف‌پذیری و استحکام نیاز دارند، از چتر نجات و جوراب‌های ساق بلند در اولین کاربردهای آن گرفته تا طیف گسترده‌ای از لباس‌های فنی و مد امروزی. از آن زمان، تولیدکنندگان چندین نوع نایلون متمایز را توسعه داده‌اند که هر کدام برای تأکید بر ویژگی‌های عملکرد متفاوت بسته به کاربرد لباس مورد نظر طراحی شده‌اند.

نایلون 6 و نایلون 6،6: انواع پایه

دو نوع اساسی نایلون مورد استفاده در تولید نساجی نایلون 6 و نایلون 6،6 هستند که بر اساس تعداد اتم های کربن در ساختار شیمیایی مربوطه نامگذاری شده اند. در حالی که هر دو ویژگی های کلی مشابهی دارند، تفاوت های ظریف بر نحوه عملکرد آنها در لباس های تمام شده تأثیر می گذارد.

نایلون 6،6 عموماً در شرایط گرمای زیاد بهتر می‌ماند و پایداری ابعادی کمی دارد، به همین دلیل است که اغلب در لباس‌های بیرونی و پارچه‌های فنی ظاهر می‌شود، جایی که دوام در برابر استرس بیشتر از احساس نرم‌تر دست نایلون 6 است.

انواع پارچه نایلونی تخصصی مورد استفاده در پوشاک

فراتر از دو نوع نایلون پایه، تولیدکنندگان چندین پارچه نایلونی تخصصی طراحی کرده اند که برای عملکردهای پوشاک خاص مهندسی شده اند.

نایلون ریپس استاپ

نایلون Ripstop دارای یک الگوی تقویت‌کننده متقاطع است که با استفاده از نخ‌های ضخیم‌تر در فواصل زمانی معین روی پارچه بافته شده است، که از پخش شدن بیشتر پارگی‌های کوچک در سطح مواد جلوگیری می‌کند. این باعث می‌شود که آن را برای ژاکت‌های فضای باز، بادشکن‌ها و وسایلی که مقاومت در برابر پارگی در اولویت هستند، انتخاب محبوبی باشد.

تافته نایلون

تافته نایلون پارچه ای محکم و صاف بافته شده است که به خاطر حس ترد دستی و درخشندگی جزئی اش معروف است. معمولاً در آسترهای ژاکت و بادشکن های سبک وزن استفاده می شود زیرا مقاومت خوبی در برابر باد دارد در حالی که وزن نسبتاً سبکی دارد.

نایلون اسپندکس مخلوط

ترکیب نایلون با اسپندکس، معمولاً در نسبت‌های بین 80/20 تا 90/10، پارچه‌ای انعطاف‌پذیر و متناسب تولید می‌کند که به طور گسترده در لباس‌های اکتیو، مایو و ساق‌های ورزشی استفاده می‌شود، جایی که کشش چهار طرفه و حفظ فرم ضروری است.

نایلون بالستیک

نایلون بالستیک که در اصل برای کاربردهای نظامی ساخته شده است، یک پارچه ضخیم و سنگین وزن است که به دلیل مقاومت استثنایی در برابر سایش و سوراخ شدن ارزشمند است. در لباس، معمولاً در قسمت‌های تقویت‌شده لباس بیرونی یا لباس‌های فنی طراحی‌شده برای استفاده ناهموار ظاهر می‌شود.

نایلون میکروفیبر

نایلون میکروفایبر که از رشته‌های نایلونی بسیار ظریف بافته شده است، پارچه‌ای بسیار نرم و سبک وزن تولید می‌کند که اغلب در لایه‌های پایه عملکرد و لباس‌های سبک وزن استفاده می‌شود، جایی که احساس صاف و غیر حجیمی مورد نظر است.

تطبیق انواع نایلون با دسته بندی های خاص لباس

انتخاب نوع نایلون مناسب برای یک لباس به شدت به عملکرد مورد نظر و عملکرد مورد نیاز پارچه بستگی دارد.

• لباس‌های اکتیو و ساق: ترکیب اسپندکس نایلونی برای حفظ کشش و فرم
• کاپشن های بارانی و بادشکن: نایلون تافته یا نایلون ریپس استاپ برای مقاومت در برابر باد و آب
• تجهیزات پیاده روی و فضای باز: نایلون ریپس استاپ برای مقاومت در برابر پارگی در شرایط ناهموار
• جوراب بافی و لباس زیر: استاندارد نایلون 6 برای نرمی و کشش
• کوله پشتی، کیف و پانل های پوشاک تقویت شده: نایلون بالستیک برای مقاومت در برابر سایش

بسیاری از لباس‌های پرفورمنس در واقع چندین نوع نایلون را در یک تکه ترکیب می‌کنند، با استفاده از یک ترکیب کششی در بدنه یک لباس، در حالی که نواحی سایش بالایی مانند زانو یا آرنج را با یک پانل نایلونی باریک یا بالستیک محکم‌تر تقویت می‌کنند.

ویژگی های کلیدی که باید هنگام انتخاب پارچه نایلونی در نظر بگیرید

فراتر از نوع پارچه، چندین ویژگی عملکردی باید در انتخاب پارچه برای تولید لباس نقش داشته باشد.

رتبه بندی منکر

دنیر ضخامت الیاف را اندازه گیری می کند و به طور مستقیم با دوام و وزن مرتبط است. نایلون دنیر پایین تر، اغلب در محدوده 20D تا 40D، مناسب آسترهای سبک وزن و کت های قابل بسته بندی است، در حالی که نایلون دنیر بالاتر، مانند 500D یا بالاتر، برای لباس های بیرونی ناهموار و کیف هایی که به حداکثر مقاومت در برابر سایش نیاز دارند، مناسب تر است.

پوشش و درمان

بسیاری پارچه های نایلونی مورد استفاده در لباس‌های بیرونی، پوشش‌های اضافی مانند درمان‌های پلی‌اورتان یا DWR (دفع آب بادوام) را دریافت می‌کنند تا عایق‌آب‌سازی را فراتر از آنچه که پارچه پایه به تنهایی می‌تواند ارائه دهد، افزایش دهد.

قابلیت تنفس

نایلون استاندارد در مقایسه با الیاف طبیعی قابلیت تنفس نسبتاً کمی دارد، به همین دلیل است که پارچه های نایلونی پرفورمنس اغلب از ساختارهای بافت تخصصی یا پوشش های رطوبت گیر برای بهبود راحتی در هنگام استفاده فعال استفاده می کنند.

مراقبت از لباس های نایلونی

لباس‌های نایلونی معمولاً به دلیل حساسیت به حرارت زیاد، به مراقبت ملایم‌تری نسبت به بسیاری از پارچه‌های مصنوعی دیگر نیاز دارند. شستن در آب سرد یا ولرم و خشک کردن با هوا یا استفاده از تنظیمات با حرارت کم به جلوگیری از ضعیف شدن یا از دست دادن شکل الیاف در طول شستشوی مکرر کمک می کند.

نایلون همچنین نسبت به برخی از جایگزین‌های مصنوعی مستعد تخریب اشعه ماوراء بنفش است، بنابراین لباس‌هایی که مکرر در معرض نور خورشید قرار می‌گیرند، مانند لباس‌های فعال در فضای باز و لباس‌های فعال، در صورتی که نگهداری و یا با مراقبت‌های محافظ در برابر اشعه ماوراء بنفش درمان نشوند، ممکن است به مرور زمان ضعیف شوند یا رنگ از بین بروند. اجتناب از اتو کردن با حرارت بالا و استفاده از پارچه پرس در مواقع ضروری نیز به حفظ سطح پارچه و جلوگیری از ذوب شدن یا لعاب شدن آن کمک می کند. با درک ویژگی‌های متمایز هر نوع نایلون، تولیدکنندگان لباس و خریداران به طور یکسان می‌توانند انتخاب‌های آگاهانه‌تری داشته باشند که عملکرد پارچه را با نیازهای خاص مورد استفاده لباس مطابقت دهد.